Düş’tüm, dedim elinin tersinde. Hayır dedi, kesince. Düş olsan, fark etmezdim seni ! Sevgim sana güç veriyor mu, diye sordum. Başını çevirdi, yüzünde kalmamış takatle. Hayır dedi, inatla ! Öyle olsa, yıkılmazdım her ‘Seni Seviyorum’ deyişinde ! Özledin mi beni, dedim. Sustu ! Nefesini en derinden aldı ve, Özlenmez mi, dedi ! Git dedim ! [...]
‘Şiirler’ Kategorisi için Arşiv
Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,kendimi bulduğumda anladım. Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış, Kendi yolumu çizdiğimde anladım.. Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak,dinleyerek değil.. Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım.. Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış, Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım.. Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden, Neden hiç ağlamadığını anladım.. Ağlayanı [...]
Bana Kanatlarını Verir Misin?
Posted: 29 Mart 2011 in Denemeler, ŞiirlerEtiketler:bana, Gamze Atal, kanatlarını, verir misin
Bilir misin? Uzakları Uzaklara varamamayı Düş ile gerçek arasında sınırlarda kalmayı Peki, hiç gölge olmak istedin mi? Sade bir sesle, bir izle yetinmeyi Bilir misin? Peki ya, dokunamayınca, göremeyince, Sessizlik buruş buruş buruşunca içinde, Bir kere değil, bin defa ölmeyi Bilir misin? “Peki, neden çağırdım seni bilir misin? Söylesene inci kuşum, bana kanatlarını verir [...]
Yalnızlığa dayanırım da, bir başınalığa asla, Yaşlanmak hoş değil, duvarlara baka baka. Bir dost göz arayışıyla, Saat tıkırtısıyla. Korkmam geçinip gideriz biz mutlulukla, Ama; ”Günün aydın, akşamın iyi olsun” diyen biri olmalı. Bir telefon çalmalı ara sıra da olsa kulağımda. Yoksa zor değil, hiç zor değil, Demli çayı bardakta karıştırıp, Bir başına yudumlamak doyasıya. Ama [...]
Ben, senden önce ölmek isterim. Gidenin arkasından gelen gideni bulacak mı zannediyorsun? Ben zannetmiyorum bunu. İyisi mi, beni yaktırırsın, odanda ocağın üstüne korsun içinde bir kavanozun. Kavanoz camdan olsun, şeffaf, beyaz camdan olsun ki içinde beni görebilesin… Fedakârlığımı anlıyorsun : vazgeçtim toprak olmaktan, vazgeçtim çiçek olmaktan senin yanında kalabilmek için. Ve toz oluyorum yaşıyorum yanında senin. [...]
Durup dururken içimde bir şeyler kopup tıkıyor boğazımı… Durup dururken sıçrayıp kalkıyorum yarıda bırakıp yazımı… Durup dururken rüya görüyorum bir otelde, holde, ayakta… Durup dururken çarpıyor alnıma kaldırımdaki ağaç… Durup dururken bir kurt uluyor aya karşı bahtsız, öfkeli, aç… Durup dururken yıldızlar inip sallanıyor bir bahçede salıncakta… Durup dururken mezardaki halim geçiyor aklımdan… Durup dururken [...]
